C. Northcote Parkinson'un bürokrasideki büyüme eğilimini açıklarken kullandığı "işin, bitirilmesi için ayrılan sürenin tamamını dolduracak şekilde genişlemesi" önermesi ve memurların rakip yerine ast çoğaltma eğilimi, kamu yönetiminde kadro genişlemesi ile iş yükü arasındaki ilişkiyi doğrudan etkilemektedir. Parkinson'un bu teorik çerçevesi dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi bürokratik mekanizmalardaki personel artışının ve işleyişin temel sonucunu en doğru şekilde yansıtır?
- Personel sayısındaki artışın gerçek iş hacminden bağımsız olarak gerçekleşmesi ve memurların birbirleri için ürettikleri yapay işlerle mevcut mesai süresini doldurmalarıCevap
- BKurumsal hiyerarşideki personelin, sergiledikleri başarılar neticesinde yetersiz kalacakları en üst pozisyona kadar yükselmeleri ve bu noktada kurumun verimliliğini düşürmeleri
- CBürokraside rasyonelliğin yerini aşırı kuralcılığın alması sonucu, personelin toplumsal ihtiyaçlardan ziyade biçimsel prosedürlerin sürdürülmesine odaklanması
- DTeknik uzmanlığın ve hiyerarşik kademelenmenin bir sonucu olarak, bürokratik aygıtın rasyonel-yasal otorite temelinde mükemmel işleyen bir yapıya dönüşmesi
- EAlt birimlerin kendi çıkarlarını örgütün genel amaçlarının önüne koymasıyla ortaya çıkan yetki devri süreçlerinin kurumsal bütünlüğü bozması
Cevap
Personel sayısındaki artışın gerçek iş hacminden bağımsız olarak gerçekleşmesi ve memurların birbirleri için ürettikleri yapay işlerle mevcut mesai süresini doldurmalarıdır.
Doğru seçenek, Parkinson'un iki temel gözlemini birleştirir: Birincisi, işin mevcut zamanı doldurmak için genişlemesi; ikincisi ise memurların kendilerine rakip yerine ast çoğaltarak birbirlerine iş çıkarmalarıdır. Bu döngü, personel sayısının gerçek iş hacminden bağımsız olarak her yıl belirli bir oranda artmasına yol açar.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Parkinson Kanunu ve Bürokratik Kendi Kendini Üretme