Gelişmekte olan ekonomilerde sermaye birikimi yetersizliği, ekonomik kalkınmanın önündeki en belirgin yapısal engeldir. Bu engeli aşmayı hedefleyen bir politika yapıcı, bireylerin elde ettikleri tüm kazanç yerine yalnızca harcamaya yönelttikleri tutarlar üzerinden vergilendirildiği yeni bir sisteme geçiş yapmış; aynı dönemde kamu altyapı yatırımlarının finansmanı için parasal genişlemeye giderek fiyatlar genel düzeyinin kontrollü biçimde yükselmesine bilinçli olarak müsaade etmiştir.
Bu bağlamda, kalkınmanın iç finansmanı amacıyla uygulanan söz konusu politika setinin işleyiş mekanizması ve makroekonomik sonuçlarına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi teorik olarak doğrudur?
- Tüketimin ağırlıklı olarak vergilendirilmesi gönüllü tasarruf eğilimini artırmayı heflerken, fiyat artışları enflasyon vergisi mekanizmasıyla "zorunlu tasarruf" yaratarak reel kaynakları sabit gelirlilerden yatırımcı kesime transfer eder.Cevap
- BBu politikalar kaynak tahsisinde etkinliği bozan piyasa başarısızlıklarını gidermek için tasarlanmış otomatik istikrar sağlayıcılardır ve uzun dönemde tam istihdam ile gelir dağılımında adaleti birlikte tesis eder.
- CUygulanan vergi reformu ithal ikameci sanayileşmeyi destekleyen bir dış finansman stratejisi olup, enflasyonist ortamla birleştiğinde doğrudan yabancı sermaye yatırımlarını ülkeye çekmeyi garantiler.
- DFiyat artışları, vergi tarifesindeki dilimlerin sabit kalması durumunda yaratacağı mali sürüklenme etkisiyle vergi yükünün oransal olarak üst gelir gruplarına kaymasını sağlayarak toplumsal refahı artırır.
- EBu strateji tamamen Klasik maliye yaklaşımına dayanmakta olup, kamu harcamalarının dışlama etkisini (crowding-out) sıfırlayarak faiz oranlarının düşmesini ve özel sektörün yatırımlarını maksimize etmesini öngörür.
Cevap
Tüketimin ağırlıklı olarak vergilendirilmesi gönüllü tasarruf eğilimini artırmayı heflerken, fiyat artışları enflasyon vergisi mekanizmasıyla 'zorunlu tasarruf' yaratarak reel kaynakları sabit gelirlilerden yatırımcı kesime transfer eder.
Ekonomik kalkınmanın iç finansmanında iki temel yöntem vardır: Gönüllü tasarruflar ve zorunlu tasarruflar. Bireylerin gelirleri yerine tüketimlerinin vergilendirilmesi (örneğin Kaldor'un Harcama Vergisi önerisi), kişileri tüketimden vazgeçirip tasarruf etmeye yönlendiren gönüllü bir sermaye birikimi teşvikidir. Diğer yandan, devletin parasal genişleme ile yarattığı enflasyon, sabit gelirlilerin reel gelirini eriterek tüketim kapasitelerini zorla daraltır. Ortaya çıkan bu 'enflasyon vergisi', kaynakların gelirini fiyatlara yansıtabilen girişimci (kâr elde eden) sınıfa ve devlete aktarılmasını sağlar. Bu duruma zorunlu tasarruf yaratılması denir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Kalkınmanın İç Finansmanında Gönüllü ve Zorunlu Tasarruf Yaratma Mekanizmaları