E.H. Carr, uluslararası ilişkiler disiplininin gelişimini iki aşamalı bir süreç olarak tanımlar. Carr'a göre, sadece 'olması gerekeni' hayal eden başlangıç evresinden (ütopya), olayların nedenlerini araştıran aşamaya (gerçeklik) geçişte; saf gerçekçiliğin 'kısır' bir nitelik taşımasını önlemek için aşağıdakilerden hangisi hayati bir önem taşır?
- Analizin yanına, eyleme yön verecek ve statükoyu sorgulatacak ahlaki bir 'amacın' eklenmesiCevap
- BUluslararası sistemin anarşik doğası gereği devletlerin 'hayatta kalma' hedefine odaklanması
- CWoodrow Wilson'ın savunduğu 'açık anlaşmalar' ve 'milletler cemiyeti' ilkelerinin sisteme entegre edilmesi
- DDevletlerin mutlak kazanç yerine göreli kazanç elde etmeye yönelik rasyonel stratejiler geliştirmesi
- ESiyasal gücün, insan doğasındaki 'hükmetme arzusu' üzerinden tanımlanması
Cevap
Analizin yanına, eyleme yön verecek ve statükoyu sorgulatacak ahlaki bir amacın eklenmesi
E.H. Carr'a göre, uluslararası ilişkilerde saf gerçekçilik (realizm) sadece mevcut güç dengelerini ve statükoyu meşrulaştırmaya yarayan 'kısır' bir yaklaşımdır. Bu kısırlığı aşmak için realizmin sunduğu 'analiz' gücünün, toplumu ve sistemi dönüştürmeye yönelik ahlaki bir 'amaç' (ütopya) ile birleştirilmesi gerekir. Carr, siyasetin bu iki unsur arasındaki diyalektik bir süreç olduğunu savunur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Ütopya ve Realizm Diyalektiği
Alternatif Yöntem
Carr'ın eleştirisini 'statüko güçleri' ve 'revizyonist güçler' arasındaki ayrım üzerinden düşünmek, 'çıkarların uyumu' ilkesinin neden sadece statükocu güçlerin işine yaradığını anlamayı kolaylaştırır.
Tahmini Süre:1m 30s