E.H. Carr, *The Twenty Years' Crisis* (1919-1939) adlı klasik eserinde uluslararası ilişki… — KPSS Uluslararası İlişkiler

E.H. Carr, *The Twenty Years' Crisis* ( $1919-1939$ ) adlı klasik eserinde uluslararası ilişkiler teorisini kurgularken, Karl Mannheim'ın bilgi sosyolojisinden mülhem 'düşüncenin göreliliği' ( $relativity$ $of$ $thought$ ) kavramına vurgu yapar. Carr'a göre, liberal-idealistlerin savunduğu 'çıkar uyumu' ( $harmony$ $of$ $interests$ ) gibi ahlaki ve hukuki ilkeler, aslında belli bir güç odağının perspektifini yansıtır.

Bu bağlamda Carr'ın 'uluslararası ahlak' ( $international$ $morality$ ) kavramına yönelik temel eleştirisi aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası ahlakın, egemen güçlerin kendi tikel çıkarlarını tüm dünyanın ortak iyiliğiymiş gibi sunarak statükoyu meşrulaştırdıkları ideolojik bir maske olmasıCevap
B
Ahlaki kuralların, devletlerin anarşik bir ortamda rasyonel aktörler olarak mutlak kazanç ( $absolute$ $gains$ ) elde etmelerini sağlayan kurumsal bir zemin teşkil etmesi
C
Uluslararası ahlakın, sistemin kutupluluk yapısı tarafından belirlenen ve devletlerin güç dengesi stratejilerini optimize eden yapısal bir kısıt olması
D
Ahlakın, siyasal gerçeklikten bağımsız ve insan doğasının iyilik potansiyeliyle uyumlu, çatışmaları tamamen bitirebilecek evrensel bir otorite olması
E
Ahlakın, egemen güçlerin sadece askeri baskısını gizleyen bir propaganda aracı olup siyasal eylemin 'amaç' ( $purpose$ ) boyutunu tamamen dışlaması

Cevap

Uluslararası ahlakın, egemen güçlerin statükoyu korumak adına kendi çıkarlarını evrensel değerler olarak sunmasını sağlayan ideolojik bir araç olduğu değerlendirmesi doğrudur.

Carr'ın 'düşüncenin göreliliği' tezi, ahlaki iddiaların nesnel değil, öznel güç konumlarına dayandığını savunur. Özellikle 19. yüzyıl İngiltere'si gibi hegemonik güçler, kendi çıkarlarını (serbest ticaret, barışın korunması vb.) 'evrensel çıkar' gibi sunarak rakiplerinin (statüko karşıtı güçler) meşruiyetini kırmayı hedeflerler. Bu, ahlakın ideolojik bir araç olarak kullanılma biçimidir.

Adım Adım Çözüm

E.H. Carr'ın realizm eleştirisinin temelini belirle.

Carr, idealizmin (ütopyacılık) 'çıkar uyumu' varsayımını reddeder.

İdealizm, tüm devletlerin çıkarlarının barışta birleştiğini savunurken güç dinamiklerini göz ardı eder.

'Düşüncenin Göreliliği' kavramını analiz et.

Düşüncelerin, düşünürün sosyal ve siyasal konumundan bağımsız olmadığı anlaşıldı.

Egemen bir güç, kendi refahını sağlayan düzeni 'dünya barışı' olarak tanımlayarak onu ahlakileştirir.

Ahlakın işlevini sonuçlandır.

Uluslararası ahlak, aslında egemenlerin (status quo powers) çıkarlarını 'hak', 'hukuk' ve 'barış' kavramlarıyla maskelemesidir.

Bu ideolojik maske, statükonun korunmasını sağlar ve karşıt güçlerin taleplerini 'ahlak dışı' kılar.

Anahtar Kavram

Düşüncenin Göreliliği ve İdeolojik Maskeleme

İpuçları

Carr'ın eleştirdiği 'çıkar uyumu' kavramının kimlerin işine yaradığını düşünün.

'Düşüncenin göreliliği' ilkesine göre, bir teorinin doğruluğu o teoriyi ortaya atan gücün pozisyonundan bağımsız mıdır?

Carr, statükoyu korumak isteyen devletlerin 'barış' ve 'hukuk' söylemini neden daha sık kullandığını sorgular.

Daha Fazla Pratik

Carr'ın 'saf realizm' eleştirisi ile Hans Morgenthau'nun realizm ilkeleri arasındaki farkları inceleyebilirsiniz.

Tahmini Süre:2m 0s

Soru

Cevap

Adım Adım Çözüm

Anahtar Kavram

Sık Yapılan Hatalar

İpuçları

Daha Fazla Pratik

Konular

Bu konudan daha fazla soru