Tüberküloz tanısıyla izoniazid tedavisine başlanan bir hastada yapılan genetik tarama sonucunda, N-asetiltransferaz 2 (NAT2) enzim aktivitesinin polimorfizm nedeniyle çok düşük olduğu (yavaş asetilleyicilik) saptanmıştır.
Bu hastada izoniazid kullanımı sırasında ortaya çıkabilecek farmakokinetik ve klinik sonuçlarla ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Aİlacın eliminasyon yarı ömrünün () belirgin şekilde kısalması
- Tedavi sırasında periferik nöropati gelişme riskinin artmasıCevap
- Cİlacın Faz I klinik çalışmalarında sağlıklı gönüllülerde saptanan PK/PD profilinin bu hasta için de değişmeden kalması
- DSitokrom P450 (CYP) enzim sisteminde indüksiyon yaparak diğer ilaçların metabolizmasını hızlandırması
- ECYP2C19 polimorfizminin hastadaki NAT2 eksikliğini kompanze ederek ilacın eliminasyonunu normale döndürmesi
Cevap
NAT2 enzim aktivitesi düşük olan hastalarda izoniazid birikimine bağlı olarak periferik nöropati riski artar.
İzoniazid, karaciğerde N-asetiltransferaz 2 (NAT2) enzimi tarafından asetillenerek etkisiz hale getirilir. Toplumun bir kısmında bu enzimi kodlayan genlerdeki polimorfizm nedeniyle enzim aktivitesi düşüktür (yavaş asetilleyiciler). Bu kişilerde standart dozlarda izoniazid kullanıldığında ilaç plazmada birikir. Biriken izoniazid, piridoksin (B6 vitamini) ile kompleks oluşturarak onun eksikliğine ve sonuçta 'periferik nöropati'ye yol açar. Bu yan etkiyi önlemek için tedaviye piridoksin eklenir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
NAT2 Genetik Polimorfizmi ve İzoniazid Toksisitesi
Daha Fazla Pratik
Diğer farmakogenetik polimorfizmleri (örneğin Süksinilkolin apnesi ve Psödokolinesteraz eksikliği) gözden geçirebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s