Bakteriyel protein sentezini inhibe eden ilaçlara karşı gelişen direnç mekanizmaları, ilaç grubuna göre karakteristik farklılıklar gösterir. Klinik pratikte geniş spektrumlu kullanımları olan tetrasiklin grubuna karşı, hem Gram-pozitif hem de Gram-negatif bakterilerde en sık karşılaşılan ve genellikle plazmid aracılı aktarılan ana direnç mekanizması aşağıdakilerden hangisidir?
- İlacın hücre içinden dışına atılmasını sağlayan efluks pompalarının sentezlenmesiCevap
- Bİlacın adenilasyon, asetilasyon veya fosforilasyon reaksiyonlarıyla modifiye edilerek inaktive edilmesi
- CRibozomal alt birimindeki rRNA'nın enzimatik olarak metillenmesi ile hedef bölgenin değiştirilmesi
- DOksijene bağımlı aktif taşıma sisteminin yapısının değiştirilerek ilacın hücre içine alımının engellenmesi
- ERibozomal alt biriminde mutasyon gelişimi sonucu peptidil transferaz aktivitesinin baskılanamaması
Cevap
Doğru cevap, ilacın hücre dışına atılmasını sağlayan efluks pompalarının sentezlenmesini ifade eden seçenektir.
Tetrasiklinlere karşı en sık görülen ve klinik olarak en önemli direnç mekanizması, genellikle plazmidler aracılığıyla kodlanan (TetA, TetB vb.) efluks (dışa atım) pompalarının üretilmesidir. Bu enerji bağımlı pompalar, hücre içine giren tetrasiklin moleküllerini hızla hücre dışına atarak ilacın ribozomlara bağlanması için gereken hücre içi konsantrasyona ulaşmasını engeller.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Tetrasiklin direnç mekanizmaları (Efluks pompaları)
İpuçları
1
Bu ilaç grubunun hücre içinde etkili olabilmesi için belirli bir konsantrasyona ulaşması gerekir. Bakteriler, ilacı hücreden uzaklaştıran bir sistem geliştirerek buna engel olur.
2
Bakteri membranında yer alan ve ilacı aktif olarak dışarı atan pompaları (efluks) düşünün.
Daha Fazla Pratik
Aminoglikozidlere ve makrolidlere karşı gelişen temel direnç mekanizmalarını (modifiye edici enzimler ve metilasyon) mutlaka tekrar ediniz.
Tahmini Süre:1m 0s