DNA ve RNA molekülleri, çevresel koşullara ve dizilim özelliklerine bağlı olarak farklı heliks konformasyonları alabilirler. B-DNA formu sulu ortamlarda en yaygın görülen yapı olsa da, bazı biyolojik süreçlerde farklı geometriler ortaya çıkar. Özellikle transkripsiyon sırasında oluşan RNA-DNA hibritleri ve çift sarmallı RNA () molekülleri, riboz şekerindeki grubunun yarattığı sterik engel nedeniyle standart B-DNA formuna giremezler. Buna göre; RNA-DNA hibritlerinde ve yapılarında baskın olarak gözlenen, baz çiftlerinin heliks eksenine göre yaklaşık eğik (tilted) yerleştiği ve majör oluğun oldukça dar ve derin bir yapı kazandığı heliks formu aşağıdakilerden hangisidir?
- A-DNA (A-formu)Cevap
- BB-DNA (B-formu)
- CZ-DNA (Z-formu)
- DH-DNA (H-formu)
- EG-Kuartet yapısı
Cevap
RNA-DNA hibritleri ve çift sarmallı RNA molekülleri, sterik engeller nedeniyle A-DNA (A-formu) konformasyonunu benimserler.
A-DNA formu, nükleik asitlerin dehidre (su oranı düşük) durumlarında veya RNA içeren çift sarmallarda (RNA-DNA hibritleri, dsRNA) gözlenen konformasyondur. Riboz şekerinin pozisyonundaki hidroksil grubu, B-DNA'nın gerektirdiği pucker yapısına izin vermez; bu nedenle sarmal formuna (A-formu) zorlanır. Bu yapıda bazlar heliks eksenine yaklaşık eğik yerleşir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Nükleik asitlerin polimorfizmi ve RNA-DNA hibritlerinin A-formu tercihi.
İpuçları
1
RNA içeren çift sarmalların B-DNA formunu almasını engelleyen yapısal farkı düşünün.
2
Şeker pucker konformasyonu ( vs ) nükleik asit heliks tipini belirleyen en önemli faktördür.
3
Bazların heliks eksenine dik olduğu B-DNA'nın aksine, bu formda bazlar belirgin bir açıyla eğimlidir.
Daha Fazla Pratik
A-DNA, B-DNA ve Z-DNA formlarının şeker pucker tiplerini ve glikozidik bağ konformasyonlarını (anti/syn) bir tablo üzerinde karşılaştırın.
Tahmini Süre:1m 30s