20 yıldır Tip 1 diabetes mellitus tanısı ile takip edilen 45 yaşındaki kadın hasta, idrar yapmaya başlamada güçlük ve idrarını tam boşaltamama hissi şikayetleriyle başvuruyor. Ayrıntılı anamnezinde, gün içinde idrar yapma ihtiyacının çok seyrek geldiği (günde 2-3 kez) ve sıkışma hissinin belirgin olmadığı öğreniliyor. Fizik muayenede nörolojik defisit olarak distal simetrik duyu kaybı saptanıyor. Yapılan ultrasonografide mesane kapasitesinin arttığı ve işeme sonrası 280 ml rezidü idrar (PVR) kaldığı görülüyor.
Diyabetik sistopatinin (diyabetik mesane disfonksiyonu) doğal seyri ve patofizyolojisi göz önüne alındığında, bu hastada saptanması beklenen en erken ürodinamik bulgu aşağıdakilerden hangisidir?
- ADetrüsör kasının kasılma gücünün tamamen kaybolması (arefleksi)
- Mesane dolum hissinin (ilk his) gecikmesi veya azalmasıCevap
- CMesane kapasitesinin belirgin şekilde azalması
- DDetrüsör sfinkter dissinerjisi
- EMesane kompliansının (esnekliğinin) azalması
Cevap
Mesane dolum hissinin (ilk his) gecikmesi veya azalması
Diyabetik sistopati patofizyolojisinde ilk ve en erken olay, mesaneden duyuyu taşıyan aferent A-delta ve C liflerinin hasarıdır (duyusal nöropati). Bunun ürodinamik karşılığı, hastanın mesane dolumunu geç hissetmesi (ilk hissin >150-200 ml'de veya hiç olmaması) veya sıkışma hissinin kaybıdır. Bu his kaybı nedeniyle hasta idrar yapma ihtiyacı duymaz (bradiüri), mesane aşırı dolar ve zamanla detrüsör kas lifleri aşırı gerilerek hasar görür (myopati ve motor nöropati). Sonuçta hipokontraktilite ve arefleksi gelişir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Diyabetik sistopati (diyabetik nörojenik mesane), klasik olarak önce duyusal (aferent) nöropati ile başlar; bu durum mesane dolum hissinin kaybına, işeme aralıklarının uzamasına ve kapasitenin artmasına neden olur. Motor (eferent) tutulum ve detrüsör arefleksisi daha geç dönem bulgularıdır.
Tahmini Süre:1m 0s