Soru

Zorluk: ZorAkut ve Kronik İnflamasyon

Kronik inflamasyon zemininde gelişen doku onarımı ve fibrozis süreçlerinde, makrofajların 'alternatif aktivasyon' (M2M2) yoluna girmesi kritik bir adımdır. Bir doku kesitinde makrofajların fagositoz kapasitelerinin düşük olduğu, ancak yoğun miktarda IL10IL-10 ve TGFβTGF-\beta salgılayarak fibroblast proliferasyonunu uyardığı saptanmıştır.

Makrofajların bu fenotipe (alternatif aktivasyon) farklılaşmasını sağlayan temel mediyatör aşağıdakilerden hangisidir?

  1. A
    İnterferon-gama (IFNγIFN-\gamma)
  2. İnterlökin-4 (IL4IL-4)Cevap
  3. C
    Tümör Nekroz Faktör (TNFTNF)
  4. D
    Bakteriyel endotoksin (LPSLPS)
  5. E
    İnterlökin-12 (IL12IL-12)

Cevap

Makrofajların doku onarımı ve anti-inflamatuar özellikler kazandığı alternatif aktivasyon (M2M2) yoluna girmesini sağlayan temel sitokin İnterlökin-4 (IL4IL-4)'tür.
Doğru yanıt olan seçenek, alternatif makrofaj aktivasyonunun (M2M2) primer uyarını olan İnterlökin-4 (IL4IL-4)'ü içermektedir. IL4IL-4 ve IL13IL-13, makrofajların fagositoz yeteneklerini mikrobisidal açıdan baskılarken, onları doku onarımı, anjiyogenez ve fibrozis süreçlerini yöneten, ayrıca IL10IL-10 gibi anti-inflamatuar sitokinler salgılayan bir forma dönüştürür.

Adım Adım Çözüm

1
Makrofaj fenotipini belirle.
Alternatif aktivasyon (M2M2)
IL10IL-10, TGFβTGF-\beta salınımı ve fibrozis uyarısı M2M2 makrofajların karakteristik özelliğidir.
2
Aktivasyon yolaklarını tetikleyen sitokinleri hatırla.
IL4IL-4 ve IL13IL-13
Th2Th2 hücrelerinden salınan bu sitokinler makrofajları M2M2 yönüne sevk eder.
3
Klasik aktivasyon (M1M1) uyaranlarını ele.
IFNγIFN-\gamma ve LPSLPS elenir.
Bu mediyatörler mikrobisidal etkili ve pro-inflamatuar olan M1M1 yolunu aktive eder.

Anahtar Kavram

Makrofajların fonksiyonel plastisitesi: Klasik (M1M1) vs. Alternatif (M2M2) aktivasyon.

Daha Fazla Pratik

M2 makrofajların salgıladığı IL10IL-10 ve TGFβTGF-\beta'nın inflamasyonun sonlanması (rezolüsyon) üzerindeki etkilerini inceleyin.
Tahmini Süre:1m 30s
Bu soruyu puanla