Tanzimat I. Dönem sanatçıları edebiyatı toplumu eğitmek, sosyal aksaklıkları dile getirmek ve halka yeni fikirler aşılamak için bir araç olarak görmüşlerdir. Tanzimat II. Dönem sanatçıları ise değişen siyasi ve sosyal koşulların da etkisiyle "sanat sanat içindir" ilkesine yönelmiş, estetik değeri ve bireysel duyarlılıkları ön plana çıkaran bir edebi çizgi benimsemişlerdir.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Tanzimat II. Dönem sanatçılarının edebi anlayışını veya bu anlayış doğrultusunda verdikleri eserlerin özelliklerini yansıtan bir durum değildir?
- AŞiirin konusunun genişletilerek ölüm, yalnızlık, aşk gibi bireysel temaların yanı sıra tabiat tasvirlerine geniş yer verilmesi
- BRoman ve hikayelerde romantizmin tesirinden uzaklaşılarak realizm ve natüralizmin etkisiyle gözleme dayalı gerçekçi betimlemelere yer verilmesi
- CKafiyenin ses ve kulak için olduğu görüşünün savunulması ve şiirde biçimsel yeniliklerin aranması
- Edebi eserlerin halkı aydınlatmada bir okul vazifesi görmesi gerektiği inancıyla dilde sadeleşmeyi savunup bunu tiyatro ve gazetecilik aracılığıyla geniş kitlelere ulaştırmakCevap
- ETiyatro eserlerinin sahnelenmekten ziyade okunmak üzere yazılması ve bu eserlerde ağır, süslü bir dilin tercih edilmesi
Cevap
Edebi eserlerin halkı aydınlatmada bir okul vazifesi görmesi gerektiği inancıyla dilde sadeleşmeyi savunup bunu tiyatro ve gazetecilik aracılığıyla geniş kitlelere ulaştırmak
Doğru cevap, edebi eserleri halkı aydınlatmada bir okul vazifesi olarak gören seçenektir. Bu anlayış, Şinasi, Namık Kemal ve Ahmet Mithat Efendi gibi Tanzimat I. Dönem sanatçılarının "sanat toplum içindir" felsefesini yansıtır. Tanzimat II. Dönem'de ise değişen koşullar nedeniyle sanatçılar bireysel temalara yönelmiş, dilde sadeleşme çabasını bırakmış, gazetecilik arka plana itilmiş ve tiyatro eserleri sahnelenmek yerine okunmak amacıyla ağır bir dille kaleme alınmıştır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Tanzimat I. ve II. Dönem Edebiyatının Zihniyet Farkları
Tahmini Süre:2m 0s