Edebiyat tarihi araştırmacısı, üzerinde çalıştığı bir yazma eserde şu beyti tespit etmiştir:
*Ezelden şâh-ı aşkın bende-i fermânıyız cânâ*
*Muhabbet mülkünün sultân-ı âlî-şânıyız cânâ*
Araştırmacının bu beytin kafiye örgüsü ve biçimsel özelliklerini inceleyerek ulaştığı aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?
- ABeyit, kendi arasında kafiyeli (aa) bir yapıya sahip olduğundan bir gazel veya kasidenin matla (giriş) beyti olabilir.
- BDize sonlar��nda yer alan '-ıyız cânâ' ses grupları görevce özdeş olduğu için redif, 'fermân' ve 'şân' sözcüklerindeki '-ân' sesleri ise zengin kafiyedir.
- CKafiye örgüsü 'aa' şeklinde olduğundan, bu dize grubu klasik bir kıta nazım şeklinin ilk beyti olarak kabul edilemez.
- DBeyitte herhangi bir şair mahlası bulunmadığından, bu dizeler bir mesnevinin herhangi bir yerindeki bir beyte ait olabilir.
- Şairin mahlasına yer verilmediği için bu beytin bir gazel veya kasidenin matla (giriş) beyti olma ihtimali yoktur.Cevap
Cevap
Şairin mahlasına yer verilmediği için bu beytin bir gazel veya kasidenin matla (giriş) beyti olma ihtimali yoktur.
Şairin mahlasına yer verilmediği için bu beytin bir gazel veya kasidenin matla beyti olma ihtimali olmadığını iddia eden seçenek yanlıştır. Divan edebiyatında gazel ve kasidelerin ilk beytine matla denir ve matla beyitlerinde mahlas kullanılmaz. Mahlas, şiirin son beyti olan maktada (veya taç beyitte) yer alır. Dolayısıyla bu beytin mahlassız olması, onun matla beyti olmasına engel teşkil etmez.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Divan edebiyatında beyitlerle kurulan nazım şekillerinin (gazel, kaside, mesnevi, kıta) kafiye örgüsü ve mahlas konumlandırılması gibi yapısal özellikleri.