Neonatal dönemde ağır hipotoni, ilerleyici kifoskolyoz, belirgin eklem laksitesi ve oküler frajilite (skleral perforasyon riski) ile karakterize bir tablo sergileyen hastanın idrar analizinde, deoksipiridinolin/piridinolin oranının anlamlı derecede arttığı saptanmıştır. Bu hastadaki temel biyokimyasal defekt ve bu defektin gerçekleştiği hücresel lokalizasyon aşağıdakilerin hangisinde doğru eşleştirilmiştir?
- Lizil hidroksilaz (EDS Tip VI) — Granüllü endoplazmik retikulumAnswer
- BLizil oksidaz (Menkes hastalığı) — Ekstraselüler matris
- CProkollajen N-proteinaz (EDS Tip VIIC) — Ekstraselüler matris
- DTip III kollajen sentez defekti (EDS Tip IV) — Granüllü endoplazmik retikulum
- ETip V kollajen sentez defekti (EDS Tip I/II) — Granüllü endoplazmik retikulum
Answer
Lizil hidroksilaz (EDS Tip VI) — Granüllü endoplazmik retikulum seçeneği doğrudur.
Kifoskolyotik Tip Ehlers-Danlos Sendromu (EDS Tip VI), lizil hidroksilaz 1 (PLOD1) enzimindeki mutasyonlar nedeniyle gelişir. Bu enzim, kollajen alfa zincirlerindeki lizil rezidülerinin hidroksilasyonundan sorumludur. Bu işlem, kollajen sentezinin intraselüler bir aşamasıdır ve granüllü endoplazmik retikulumun lümeninde gerçekleşir. Hidroksilizil rezidüleri, daha sonra ekstraselüler matriste gerçekleşecek olan stabil çapraz bağların (cross-links) oluşumu için zorunludur. Eksikliğinde bağ dokusu zayıflar; bu da neonatal hipotoni, ilerleyici kifoskolyoz ve skleral perforasyon gibi ağır klinik bulgulara yol açar. İdrarda deoksipiridinolin/piridinolin oranının artması bu tip için patognomoniktir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Ehlers-Danlos Sendromu Tip VI (Kifoskolyotik tip), intraselüler bir modifikasyon olan lizil hidroksilasyonunun bozulması (GER lokalizasyonlu PLOD1 defekti) sonucu ortaya çıkar.
Estimated Time:2m 0s