Examkin

Question

Difficulty: MediumSistemik Lupus Eritematozus (SLE)

Sistemik Lupus Eritematozus (SLE) tanısıyla izlenen 3434 yaşında bir hastada yapılan rutin ekokardiyografik incelemede; mitral kapak yaprakçıklarının her iki yüzeyinde ve korda tendinealarda yerleşen, küçük ve steril karakterde vejetasyonlar saptanmıştır. Bu klinik tabloya (Libman-Sacks endokarditi) sahip olan bir hastada, aşağıdaki laboratuvar bulgularından hangisinin pozitif saptanması mevcut durumu en iyi açıklar ve tromboembolik olay riskini artırır?

  1. Anti-fosfolipid antikor pozitifliğiAnswer
  2. B
    Anti-çift zincirli DNA (Anti-dsDNA) titresi artışı
  3. C
    Anti-Smith (Anti-Sm) antikor pozitifliği
  4. D
    Düşük serum C3C3 ve C4C4 düzeyleri
  5. E
    Anti-histon antikor pozitifliği

Answer

Libman-Sacks endokarditi ve artmış tromboembolik risk ile en güçlü ilişkisi olan bulgu anti-fosfolipid antikor pozitifliğidir.
Libman-Sacks endokarditi, SLE hastalarında görülen steril, verriköz vejetasyonlardır. Bu tablo, anti-fosfolipid antikorların varlığı ile yakından ilişkilidir ve bu hastalarda kapak üzerinde oluşan pıhtılaşma süreçleri sistemik tromboemboli riskini ciddi oranda artırır.

Step-by-Step Solution

1
Klinik bulgunun tanımlanması
Hastada saptanan steril vejetasyonlar Libman-Sacks endokarditi olarak tanımlanır.
SLE'de kapaklarda görülen tipik non-bakteriyel vejetasyonların ismidir.
2
Klinik ilişkilerin sorgulanması
Libman-Sacks endokarditinin en sık Antifosfolipid Sendromu (APS) ile ilişkili olduğu belirlenir.
Literatürde bu vejetasyonların varlığı ile anti-fosfolipid antikorlar arasında yüksek korelasyon gösterilmiştir.
3
Uygun laboratuvar tetkikinin seçilmesi
Anti-fosfolipid antikor pozitifliği seçilir.
Bu antikorlar hem endokardit oluşumu hem de sistemik tromboembolik olaylar (inme, emboli vb.) için ana risk faktörüdür.

Key Concept

Libman-Sacks endokarditi ve Antifosfolipid antikor ilişkisi
Estimated Time:1m 30s
Rate this question

Topics

Sistemik Lupus Eritematozus (SLE)

More questions from this topic