ile arasında akdedilen taşınır satış sözleşmesinde, satıcı 'nin borcunu Şubat tarihinde ifa etmesi kararlaştırılmıştır. , bu tarihte edimini yerine getirmeyerek temerrüde düşmüştür. Alacaklı , borçluya Mart mesai bitimine kadar ifa için uygun bir ek süre (meyil) tanımıştır. Belirlenen ek sürenin dolmasına rağmen edimini ifa etmemiştir. , Mart tarihine kadar herhangi bir irade beyanında bulunmamış; ancak bu tarihte 'ye gönderdiği ihtarnamede "edimin ifasından vazgeçtiğini ve ifa etmeme nedeniyle uğradığı kâr mahrumiyetinin (müspet zarar) tazminini istediğini" bildirmiştir.
Türk Borçlar Kanunu'nun karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde borçlunun temerrüdüne ilişkin hükümleri uyarınca, bu olayla ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- , ek sürenin dolmasından sonra seçimlik hakkını "hemen" bildirmediği için kural olarak aynen ifa ve gecikme tazminatı isteme hakkını korumuş sayılır; bu nedenle müspet zarar talebi ancak borçlunun bunu kabul etmesiyle sonuç doğurur.Cevap
- BAlacaklı , kendisine tanınan üç seçimlik haktan birini genel zamanaşımı süresi içinde dilediği zaman herhangi bir ek bildirim şartı olmaksızın kullanabilir.
- CEk sürenin dolmasıyla birlikte alacaklının borcun aynen ifasını isteme hakkı kendiliğinden sona erer ve alacaklı doğrudan müspet zarar tazminine hak kazanır.
- D'nın Mart tarihindeki bildirimi, hukuken "sözleşmeden dönme" olarak nitelendirilir ve bu durumda , 'den sadece menfi zararının tazminini talep edebilir.
- ESatış sözleşmesinde kesin vade kararlaştırılmadığı için 'nın yaptığı müspet zarar talebi, borçluya yeni bir ek süre tanınmadığı sürece hiçbir hukuki sonuç doğurmaz.