Soru

Zorluk: OrtaFaktör Döndürme (Rotation) Yöntemleri

Bir kamu kurumu, vatandaşların hizmet memnuniyetini etkileyen 25 farklı gösterge üzerinden bir araştırma yürütmektedir. Literatür taraması, bu göstergelerin altında yatan gizil (latent) boyutların (örneğin; kurumsal güven, hizmet hızı, personel iletişimi) doğaları gereği birbiriyle orta veya yüksek düzeyde ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Kurumdaki veri analisti, veri setine Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) uygulayarak döndürülmemiş faktör çözümünü elde etmiş ve ardından Thurstone'un 'basit yapı' (simple structure) ilkesini sağlamak ve faktörlerin yorumlanabilirliğini artırmak amacıyla bir faktör döndürme (rotation) işlemi gerçekleştirmeye karar vermiştir.

Bu senaryo ve faktör döndürme yöntemlerinin teorik özellikleri göz önüne alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

  1. A
    Araştırmanın yapısına en uygun yöntem Varimax veya Quartimax olup, bu dik (orthogonal) yöntemler kullanıldığında faktörlerin birbiriyle korelasyonlu olmasına olanak tanınarak basit yapıya ulaşılır.
  2. B
    Döndürme işlemi sonucunda, modelin açıkladığı toplam varyans miktarı döndürülmemiş başlangıç çözümüne kıyasla her zaman artış gösterirken, faktörlerin tek tek açıkladığı varyans payları sabit kalır.
  3. Gizil boyutlar (faktörler) arasında teorik bir ilişki öngörüldüğü için, analistin eksenlerin birbirine dikliğini zorunlu kılmayan Promax veya Direct Oblimin gibi eğik (oblique) döndürme yöntemlerini tercih etmesi istatistiksel açıdan uygundur.Cevap
  4. D
    Döndürme işleminin temel amacı, değişkenlerdeki ortak varyansı (communality) artırıp benzersiz (spesifik) varyansı sıfırlayarak süreci bir Temel Bileşenler Analizi (TBA) yapısına dönüştürmektir.
  5. E
    Analist Quartimax yöntemini seçerse, faktör eksenleri arasındaki açı daraltılarak (eğikleştirilerek) her bir değişkenin olabildiğince çok sayıda faktörle yüksek korelasyon vermesi hedeflenir.

Cevap

Gizil boyutlar (faktörler) arasında teorik bir ilişki öngörüldüğü için, analistin eksenlerin birbirine dikliğini zorunlu kılmayan Promax veya Direct Oblimin gibi eğik (oblique) döndürme yöntemlerini tercih etmesi istatistiksel açıdan uygundur.
Veri setinde gizil boyutlar arasında teorik bir ilişki (korelasyon) öngörüldüğünde, analizde eğik (oblique) döndürme yöntemleri kullanılmalıdır. Promax ve Direct Oblimin gibi yöntemler faktör eksenlerinin birbirine 90 derece dik olma zorunluluğunu ortadan kaldırarak eksenler arası açıyı esnetir ve korelasyonun hesaba katılmasına olanak tanır. Böylece hem daha gerçekçi bir modele ulaşılır hem de Thurstone'un basit yapı (simple structure) ilkesi sağlanmış olur.

Adım Adım Çözüm

1
Senaryodaki temel problemi ve veri yapısını analiz etme
Değişkenlerin temsil ettiği gizil boyutlar arasında orta veya yüksek düzeyde teorik korelasyon olduğu belirlenmiştir.
Teorik altyapı, analize dâhil edilecek döndürme yönteminin türünü (dik veya eğik) seçmek için en önemli referans noktasıdır.
2
Faktör döndürme yöntemlerini (dik ve eğik) özelliklerine göre değerlendirme
Varimax ve Quartimax dik (orthogonal) yöntemler olup faktörleri ilişkisiz varsayarken; Promax ve Direct Oblimin eğik (oblique) yöntemlerdir ve faktörlerin ilişkili olmasına olanak tanır.
Döndürme işlemi, başlangıçtaki karmaşık faktör yüklerini 'basit yapı' (simple structure) ilkesine göre sadeleştirmek ve yorumlamayı kolaylaştırmak için gereklidir.
3
Teorik beklenti ile analitik yöntemi eşleştirme
Teorik olarak birbiriyle ilişkili boyutlar öngörüldüğü için, faktör eksenlerini 90 derecelik açıyla kısıtlamayan eğik döndürme yöntemlerinden birinin (Promax veya Oblimin) kullanılması isabetlidir.
Eğer birbiriyle ilişkili boyutlara zorla dik döndürme uygulanırsa, elde edilen faktör yapısı gerçeği yansıtmaz ve analizin teorik geçerliği zarar görür.

Anahtar Kavram

Faktör Döndürme Yöntemleri Seçimi (Dik ve Eğik Döndürme)
Bu soruyu puanla