Kronik kalp yetersizliği () ve tip 2 diyabet tanıları olan 72 yaşındaki erkek hasta, halsizlik ve iştahsızlık şikayetleriyle başvuruyor. Hastanın mevcut tedavisinde sakubitril/valsartan, empagliflozin, spironolakton ve digoksin bulunmaktadır. Laboratuvar incelemesinde serum potasyum düzeyi mEq/L, magnezyum düzeyi mg/dL ve kalsiyum düzeyi mg/dL saptanıyor. Bu hastanın klinik durumu ve farmakoterapisi ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Digoksin toksisite riski, hastadaki hipokalemi ve hipomagnezemiye ek olarak mevcut hiperkalsemi nedeniyle de artmıştır.Cevap
- BSakubitrilin neprilisin inhibisyonu ile sağladığı temel terapötik etki, anjiyotensin II düzeylerini sistemik dolaşımda azaltarak vasküler direnci düşürmesine dayanır.
- CAkut dekompansasyon gelişmesi durumunda tercih edilebilecek milrinon, troponin C'nin kalsiyuma duyarlılığını artırarak miyokardın oksijen tüketimini değiştirmeden inotropik destek sağlar.
- DSGLT2 inhibitörü olan empagliflozin, kalp yetersizliği hastalarında mortaliteyi azaltsa da, güncel kılavuzlara göre bu fayda sadece diyabetik hastalarda glukoz düşürücü etkiyle ilişkilidir.
- EBradikinin birikimine bağlı anjioödem riskini minimize etmek için, sakubitril/valsartan tedavisine geçilmeden önce mevcut ACE inhibitörü tedavisi en az 12 saat önce kesilmelidir.
Cevap
Digoksin toksisite riski; hipokalemi, hipomagnezemi ve hiperkalsemi varlığında artar.
Digoksin toksisitesi, ilacın terapötik indeksinin dar olması nedeniyle klinik bir sorundur. Hipokalemi, digoksinin ATPaz'a bağlanmasını kolaylaştırırken; hipomagnezemi enzim aktivitesini bozarak toksisiteye duyarlılığı artırır. Hiperkalsemi ise, digoksinin ana etkisi olan hücre içi serbest kalsiyum artışını sinerjik olarak destekleyerek miyokardiyal toksisiteyi tetikler. Bu hastadaki üçlü elektrolit bozukluğu (Düşük K, Düşük Mg, Yüksek Ca) en yüksek risk profilini oluşturur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Digoksin Toksisitesini Etkileyen Elektrolit Değişimleri ve Yeni Nesil KY İlaçlarının Farmakolojik Özellikleri