İzole bir organ banyosu deneyinde, bir tam agonist olan İlaç A kullanılarak yapılan doz-yanıt çalışmalarında şu gözlemler kaydedilmiştir:
1. Geri dönüşümsüz (irreversibl) bir antagonist olan İlaç B'nin düşük konsantrasyonları varlığında, İlaç A'nın doz-yanıt eğrisi paralel olarak sağa kaymış ancak maksimum yanıt () değişmemiştir.
2. İlaç B'nin konsantrasyonu artırıldığında, İlaç A'nın doz-yanıt eğrisi sağa kaymaya devam etmiş ve değerinde belirgin bir azalma gözlenmiştir.
3. Tek başına uygulandığında İlaç A'nın oluşturduğu maksimum yanıtın sadece 'ine ulaşabilen İlaç C'nin, İlaç A ile yüksek dozlarda birlikte uygulandığında İlaç A'nın yanıtını azalttığı ve eğriyi sağa kaydırdığı saptanmıştır.
Bu deneysel verilere dayanarak yapılan aşağıdaki çıkarımlardan hangisi doğrudur?
- Reseptör sisteminde yedek reseptör (spare receptor) kapasitesi mevcuttur; İlaç B'nin düşük dozlarda 'ı değiştirmemesi bu rezervin varlığıyla ilişkilidir.Cevap
- Bİlaç C, İlaç A'nın bağlandığı reseptörden farklı bir reseptöre bağlanarak tam zıt yönde etki oluşturan bir fizyolojik antagonisttir.
- Cİlaç B'nin düşük konsantrasyonlarda 'ı değiştirmemesi, bu ilacın aslında kompetitif (geri dönüşümlü) bir antagonist olduğunu kanıtlar.
- Dİlaç C, İlaç A'nın reseptörünü inaktif konformasyonda stabilize ederek bazal aktiviteyi azaltan bir invers agonisttir.
- Eİlaç B'nin yüksek dozlarda 'ı düşürmesi, ortamdaki reseptörlerin tamamının işgal edildiğini ve agonist için hiç boş reseptör kalmadığını gösterir.