Kronik kalp yetersizliği ve tip 2 diyabet tanılarıyla takip edilen bir hastanın tedavi planına, güncel kılavuzlar doğrultusunda sodyum-glukoz ko-transporter 2 (SGLT2) inhibitörü ve anjiyotensin reseptör-neprilisin inhibitörü (ARNI) eklenmesi planlanmaktadır. Bu hastanın farmakoterapisi ve kullanılan ilaçların özellikleri ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
- Hastada gelişebilecek hiperkalemi veya hipermagnezemi durumları, digoksinin -ATPaz pompasına bağlanmasını kolaylaştırarak toksisite riskini artıran temel elektrolit bozukluklarıdır.Cevap
- BSakubitril/valsartan tedavisine geçmeden önce, bradikinin birikimine bağlı anjioödem riskini önlemek için hastanın kullandığı ACE inhibitörü en az 36 saat önce kesilmelidir.
- CSGLT2 inhibitörleri, kalp yetersizliği hastalarında ejeksiyon fraksiyonundan bağımsız olarak kardiyovasküler ölüm ve hastaneye yatış riskini azaltan temel tedavi bileşenleridir.
- DAkut dekompansasyon durumunda kullanılan levosimendan, troponin C'ye bağlanarak kalsiyum duyarlılığını artırır ve hücre içi kalsiyum yükünü artırmadan pozitif inotropik etki sağlar.
- EFosfodiesteraz-3 (PDE3) inhibitörü olan milrinon, cAMP yıkımını engelleyerek hem pozitif inotropik hem de sistemik vazodilatör (inodilatör) etki oluşturur.
Cevap
Digoksin toksisite riskinin hiperkalemi ve hipermagnezemi ile arttığını belirten ifade yanlıştır; aksine hipokalemi, hipomagnezemi ve hiperkalsemi risk faktörleridir.
Digoksin, -ATPaz pompasının potasyum bağlanan bölgesine reversibl olarak bağlanır. Plazma potasyum düzeyi düştüğünde (hipokalemi), digoksinin bu bölgeye bağlanması kolaylaşır ve toksisite riski artar. Benzer şekilde hipomagnezemi ve hiperkalsemi de toksisiteyi tetikleyen elektrolit bozukluklarıdır. Hiperkalemi ise digoksinin etkisini azaltan bir durumdur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Kalp yetersizliği ilaçlarının elektrolit etkileşimleri ve güncel tedavi protokolleri
Tahmini Süre:1m 15s