Aşağıdaki sol sütunda verilen İslam filozoflarını, sağ sütunda verilen ve bu filozofların felsefi sistemlerinde öne çıkan temel yaklaşım ya da kanıtlarıyla eşleştiriniz.
- İbn SînâVarlığı zorunlu (vacip) ve mümkün olarak sınıflandırıp, mümkün varlıkların var olmak için zorunlu varlığa muhtaç olduğunu ileri sürme (İmkân kanıtı).
- GazzâlîDoğa olayları arasındaki nedensellik ilişkisinin zorunlu olmadığını, bunun yalnızca alışkanlığa dayal�� bir ardışıklık olduğunu ve Tanrı'nın iradesiyle kesintiye uğrayabileceğini savunma.
- İbn RüşdDin ile felsefe arasında özsel bir çelişkinin bulunmadığını, dinî metinlerin zahiri (görünür) anlamı ile akıl arasında uyuşmazlık olduğunda tevil (yorum) yoluna gidilmesi gerektiğini savunma.
- KindîEvrenin zaman bakımından sonradan yaratılmış (hadis) olmasından yola çıkarak, onu var eden zamansız bir ilk nedenin varlığını kanıtlama (Hudûs kanıtı).
Cevap
İbn Sînâ, mümkün ve zorunlu varlık ayrımıyla (İmkân kanıtı); Gazzâlî, doğadaki nedenselliğin zorunsuzluğu ve mucize açıklamasıyla; İbn Rüşd, din ve felsefe uzlaşısında tevil metoduyla; Kindî ise evrenin sonradan yaratılmış olması fikrine dayanan hudûs kanıtıyla eşleşir.
Doğru eşleştirmede; İbn Sînâ varlığın zorunlu ve mümkün ayrımı üzerinden imkân kanıtına; Gazzâlî nedenselliğin alışkanlıktan ibaret olduğunu savunarak mucize açıklamasına; İbn Rüşd din ile felsefe arasındaki uyumu tevil metoduyla açıklamaya; Kindî ise evrenin sonradan yaratılmasına dayanan hudûs kanıtına götürür.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
İslam felsefesinde Yaratıcı'nın varlığına dair kanıtlar (hudûs, imkân), nedensellik tartışmaları (Gazzâlî) ve akıl-inanç ilişkisinde tevil yöntemi (İbn Rüşd).
Tahmini Süre:2m 0s