Bir enerji şirketi, ekonomik ömrünün sonunda yüksek tutarda tesis söküm ve çevre rehabilitasyon maliyeti gerektiren bir rüzgâr santrali projesini değerlendirmektedir. Projenin yıllık net nakit akışları incelendiğinde; sıfırıncı yılda başlangıç yatırım harcaması (çıkış), takip eden yıllarda düzenli faaliyet gelirleri (giriş) ve projenin son yılında söküm işlemleri nedeniyle tekrar büyük bir net nakit çıkışı olduğu görülmüştür. Şirketin ağırlıklı ortalama sermaye maliyeti %12'dir. Finans yöneticisi, projenin net bugünkü değerini (NBD) sıfıra eşitleyen iskonto oranı olan İç Verim Oranı'nı (İVO) hesapladığında, iki farklı oranın (%8 ve %18) bu eşitliği sağladığını tespit etmiştir.
Buna göre, karşılaşılan finansal durum ve alınması gereken karar ile ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Projenin net bugünkü değerini sıfır yapan iskonto oranı olan İVO, nakit akışlarının birden fazla kez işaret değiştirmesi nedeniyle 'çoklu kök' sorunu yarattığından, karar aşamasında %12 sermaye maliyetiyle hesaplanacak NBD sonucuna göre hareket edilmelidir.Cevap
- BİVO yöntemi, ara dönemlerde elde edilen nakit girişlerinin %12 olan sermaye maliyeti üzerinden yeniden yatırıma dönüştürüldüğünü varsaydığından, değerlendirmede %18'lik yüksek oran baz alınmalıdır.
- CHesaplanan İVO değerlerinden en büyüğü olan %18 oranı, şirketin %12 olan ağırlıklı ortalama sermaye maliyetini aştığı için proje, NBD sonucuna bakılmaksızın kabul edilmelidir.
- DProjenin ekonomik ömrü sonundaki yüksek çevre rehabilitasyon nakit çıkışı karar analizine dahil edilmemeli ve faaliyet dönemi nakit girişleri üzerinden tek bir İVO bulunarak sonuçlandırılmalıdır.
- EBirden fazla İVO sonucu ortaya çıktığında firma değerini maksimize etmek için, mutlak değer sunan NBD yerine her zaman oransal getiri gösteren çoklu İVO değerlerinin aritmetik ortalaması kullanılmalıdır.