Realizm ve Neorealizm

John Mearsheimer tarafından sistemleştirilen saldırgan (ofansif) realizm teorisine göre; uluslararası sistemin anarşik yapısı içinde devletlerin birbirlerinin niyetlerinden asla emin olamamaları, hayatta kalma güdüsüyle hareket eden büyük güçleri aşağıdaki hedeflerden hangisine odaklanmaya zorlar?

Neorealizm içerisinde yer alan savunmacı (defansif) realizm, Kenneth Waltz'un öncülüğünü yaptığı yapısal realizmin temel varsayımlarını paylaşmakla birlikte, devletlerin güç karşısındaki tutumları konusunda saldırgan (ofansif) realizmden ayrılmaktadır.

Savunmacı realistlerin, devletlerin uluslararası sistemde 'uygun miktarda güç' (appropriate amount of power) ile yetinmeleri gerektiğini savunmalarının temel gerekçesi aşağıdakilerden hangisidir?

Kenneth Waltz tarafından sistemik bir çerçeveye oturtulan savunmacı realizm (defansif realizm) teorisine göre, uluslararası sistemin anarşik yapısı devletleri güç peşinde koşmaya itse de, devletlerin nihai amacı 'güç maksimizasyonu' değil 'güvenlik maksimizasyonu'dur. Bu teorik yaklaşıma göre, bir devletin kapasitesini aşırı derecede artırmasının ve sistemde hegemonik bir güç haline gelmeye çalışmasının savunmacı realizm perspektifinden temel sakıncası aşağıdakilerden hangisidir?

Robert Jervis tarafından geliştirilen kuramsal çerçevede, uluslararası sistemdeki "Güvenlik İkilemi"nin (Security Dilemma) şiddeti; teknolojik gelişimler, coğrafi konum ve askeri doktrinler gibi faktörlerin belirlediği "saldırı-savunma dengesi" ile "saldırı-savunma ayrımı"na bağlı olarak değişmektedir.

Buna göre, güvenlik ikileminin en şiddetli düzeyde yaşandığı, niyetlerin okunmasının imkânsız olduğu ve sistemin en istikrarsız hâle geldiği "çifte tehlike" (double danger) durumu aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası ilişkiler teorisinde Klasik Realizm; Thucydides'in Peloponnesos Savaşları eserindeki 'Milos Diyaloğu', Machiavelli'nin 'Hükümdar' ve Hobbes'un 'Leviathan' adlı çalışmalarından beslenen derin bir tarihsel ve felsefi kökene sahiptir. Bu gelenek, uluslararası politikanın çatışmacı ve güç odaklı doğasını açıklarken modern (yapısal) realistlerden belirgin bir ontolojik ayrışma yaşar.

Klasik realizmin bu tarihsel kökenleri ve 'insan doğası' vurgusu dikkate alındığında, bu yaklaşımın Neorealizm'den (Yapısal Realizm) ayrıldığı temel nokta aşağıdakilerden hangisidir?

E.H. Carr, "Yirmi Yıl Krizi" (The Twenty Years' Crisis) adlı eserinde, liberal düşüncenin temel taşlarından biri olan "çıkar uyumu" (harmony of interests) doktrininin evrensel ve nesnel bir gerçeklik olmadığını, aksine siyasal bir işlevi bulunduğunu savunur. Carr'ın bu eleştirel perspektifine göre, çıkar uyumu söyleminin uluslararası sistemdeki statüko güçleri (memnun devletler) açısından taşıdığı temel anlam aşağıdakilerden hangisidir?

E. H. Carr, $1939$'da yayımlanan "Yirmi Yıl Krizi" (The Twenty Years' Crisis) adlı çalışmasında, uluslararası ilişkiler disiplininin $1919$-$1939$ yılları arasındaki ilk aşamasını nitelemek ve eleştirmek için aşağıdaki kavramlardan hangisini kullanmıştır?

Neorealist (Yapısal Realist) kurama göre, devletlerin uluslararası iş birliği süreçlerinde "kimin daha fazla kazandığı" sorusuna (göreli kazanç) odaklanmalarının temel gerekçesi aşağıdakilerden hangisidir?

Kenneth Waltz, uluslararası politikada devletlerin güce olan yaklaşımını "Güç bir amaç değil, güvenliğe ulaşmak için bir araçtır." şeklinde özetler. Waltz'un bu görüşünden hareketle, Neorealizm (Yapısal Realizm) perspektifinde devletlerin kontrolsüz bir güç maksimizasyonu yerine "güvenlik maksimizasyonu" peşinde koşmalarının temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?

Hans Morgenthau, siyasal gerçekçiliğin altıncı ilkesinde siyasetin kendine özgü kuralları ve mantığı olan bağımsız bir alan olduğunu savunur. Bu "siyasal alanın özerkliği" düşüncesine göre, bir eylemi siyasal açıdan analiz eden bir araştırmacının sorması gereken temel soru aşağıdakilerden hangisidir?

Savunmacı realizm (defansif realizm) teorisine göre, uluslararası sistemin anarşik yapısı içinde varlığını sürdürmek isteyen rasyonel bir devletin öncelikli hedefi aşağıdakilerden hangisidir?

Savunmacı realizm (defansif realizm) perspektifinden bakıldığında, uluslararası sistemin anarşik yapısı içinde devletlerin 'statüko koruyucusu' (status-quo seekers) olarak davranmalarının ve kapasitelerinin ötesinde aşırı güç biriktirmekten kaçınmalarının temel gerekçesi aşağıdakilerden hangisidir?

Neorealizm (Yapısal Realizm), devletleri iç yapıları benzer ve birer 'bilardo topu' gibi görerek analiz ederken; Neoklasik Realizm, uluslararası sistemden gelen baskıların dış politikaya aktarılma sürecinde içsel faktörlerin bir filtre görevi gördüğünü savunur. Bu yaklaşıma göre, sistemik etkiler bir 'iletişim bandı' (transmission belt) aracılığıyla birim düzeyindeki unsurlar tarafından işlenerek dış politikaya yansıtılır.

Buna göre; sistemik baskıların dış politikaya aktarılmasında kritik rol oynayan ve 'devletin toplumdan kaynak çıkarma ile bunları ulusal amaçlar doğrultusunda mobilize etme yeteneğini' ifade eden ara değişken aşağıdakilerden hangisidir?

Neorealist (yapısal realist) kuramın önde gelen temsilcilerinden Joseph Grieco'ya göre, devletler bir iş birliğinden "mutlak bir kazanç" elde etseler dahi, ortağının kendisinden daha fazla kazanç sağlamasından endişe duyabilmektedir. Grieco'nun "savunmacı konumsalcılık" (defensive positionalism) olarak adlandırdığı bu mantık çerçevesinde, devletlerin iş birliği yapma eğilimlerini kısıtlayan temel faktör aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası sistemdeki güç dağılımı değişimlerini 'bağımsız değişken', dış politika davranışını ise 'bağımlı değişken' olarak tanımlayan; ancak bu iki değişken arasında devlet kapasitesi ve lider algıları gibi 'ara değişkenlerin' (intervening variables) bir filtre görevi gördüğünü savunan yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

John Mearsheimer tarafından savunulan Saldırgan (Ofansif) Realizm teorisine göre, uluslararası sistemin anarşik yapısı ve devletlerin birbirlerinin niyetlerine dair taşıdıkları kalıcı belirsizlik karşısında, bir devletin güvenliğini tam olarak garanti altına alabilmesi için ulaşması gereken nihai hedef aşağıdakilerden hangisidir?

Neoklasik realist kuramcılar, Kenneth Waltz'un yapısal realizminin dış politika davranışlarını açıklamakta eksik kaldığını; çünkü sistemik baskıların her zaman devletler tarafından rasyonel veya anında bir tepkiyle karşılanmadığını savunurlar. Bu yaklaşıma göre, uluslararası sistemdeki güç dağılımı (bağımsız değişken) ile somut dış politika kararları (bağımlı değişken) arasında, bu baskıları filtreleyen bir 'iletişim bandı' ($transmission$ $belt$) bulunmaktadır.

Buna göre, neoklasik realizm çerçevesinde bir devletin sistemik bir tehdide karşı 'yetersiz dengeleme' ($under$-$balancing$) veya 'gecikmeli tepki' vermesini açıklayan temel analitik mekanizma aşağıdakilerden hangisidir?

Thucydides’in Peloponnesos Savaşları’nda yer alan 'Milos Diyaloğu'ndaki güç vurgusu, Machiavelli’nin 'Hükümdar'da siyasal varlığı korumak adına önerdiği $ragione$ $di$ $Stato$ (devlet çıkarı) ilkesi ve Hobbes’un 'Leviathan'da tasvir ettiği kaotik doğa durumu; Klasik Realist teorinin entelektüel mirasını oluşturur. Bu düşünürlerin ortak noktası, uluslararası politikadaki çatışmayı sistemin mekanik bir sonucu olarak değil, 'insan' faktörünün kaçınılmaz bir uzantısı olarak görmeleridir. Buna göre, Klasik Realizmi Neorealizmden (Yapısal Realizm) ayıran en temel kuramsal özellik aşağıdakilerden hangisidir?

Kenneth Waltz, "İnsan, Devlet ve Savaş" (*Man, the State, and War*) eserinde savaşın nedenlerini incelerken "etkin nedenler" (*efficient causes*) ile "izin verici nedenler" (*permissive causes*) arasında kuramsal bir ayrım yapar. Waltz'a göre, belirli bir savaşın çıkışını açıklayan bireysel veya toplumsal faktörler (birinci ve ikinci imgeler), uluslararası politikanın genel bir teorisini oluşturmak için tek başlarına yeterli değildir.

Waltz'ın bu kuramsal ayrımından hareketle, uluslararası sistemin yapısının (üçüncü imge) savaşı açıklamadaki rolüne ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

A.F.K. Organski tarafından geliştirilen 'Güç Geçişi Teorisi'ne (Power Transition Theory) göre, uluslararası sistemde büyük ölçekli bir savaşın çıkma riskinin en yüksek olduğu durum aşağıdakilerden hangisidir?