Bir ziraat mühendisi, farklı gübre çeşidinin (muamele) buğday verimi üzerindeki etkisini araştırmak için homojen olmayan geniş bir tarlayı bloğa ayırarak Rastgele Blok Tasarımı (RBT) uygulamıştır. Varyans analizi (ANOVA) sonucunda muameleler arası fark istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur (). Ancak model varsayımları incelendiğinde, artıkların (kalıntıların) tahmini değerlere () karşı çizilen saçılım grafiğinde belirgin bir eğrisel (parabolik) desen gözlenmiştir. Bunun üzerine araştırmacı, "Tukey'in Toplanabilirlik Testi"ni (Tukey's Test for Non-additivity) uygulamış ve toplanabilmezlik için ayrılan serbestlik dereceli kareler toplamının istatistiksel olarak anlamlı olduğunu () tespit etmiştir.
Bu durumun istatistiksel doğası ve deneyin sonuçları üzerindeki etkisi dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi en doğru değerlendirmedir?
- Bloklar ve muameleler arasında modelde yer almayan bir etkileşim mevcuttur; bu durum etkileşim varyansının hata terimine () karışarak hata kareler ortalamasını () şişirmesine ve muamele testinin istatistiksel gücünün düşmesine yol açmıştır. Düzeltmek için uygun bir veri dönüşümü yapılmalıdır.Cevap
- BBlok ve muamele arasındaki anlamlı etkileşim, muamelelerin ana etkilerinin istatistiksel olarak tamamen geçersiz ve yorumlanamaz olduğunu kanıtlar; bu nedenle mevcut verilerle herhangi bir dönüşüm yapılamaz ve deney hücre başına çok gözlemli olacak şekilde yeniden tasarlanmalıdır.
- CToplanabilmezlik durumunda genel kareler toplamı eşitliği bozulduğundan, hata kareler toplamından () toplanabilmezlik kareler toplamı çıkarıldığında elde edilen yeni saf hata terimi daha büyük bir değere ulaşarak varyans analizi tablosunu tutarsız hale getirir.
- DArtıklardaki eğrisel desen ve anlamlı toplanabilmezlik, blok etkilerinin sabit (fixed) değil, şansa bağlı (random) bir yapıya sahip olduğunu kanıtlar; bu yüzden Beklenen Kareler Ortalaması kuralları gereği, F istatistiği muamele varyansının blok varyansına bölünmesiyle yeniden hesaplanmalıdır.
- EToplanabilirlik varsayımının ihlal edilmesi, veri setindeki ortalama ile varyans arasında her zaman oransal bir ilişki bulunduğunu kesin olarak gösterir; bu nedenle artıkların dağılım desenine bakılmaksızın veriler doğrudan arksinüs dönüşümüne tabi tutulmalıdır.