Hepatik ekstraksiyon oranı yüksek () olan ve eliminasyonu hepatik kan akımına bağımlı (perfüzyon sınırlı) gerçekleşen lipofilik bir ilacın farmakokinetik özellikleri incelenmektedir. Karaciğer metabolizma enzimlerini güçlü şekilde indükleyen bir ajanın (örneğin rifampisin) eş zamanlı kullanımı durumunda, karaciğer kan akımının () sabit kaldığı varsayılırsa, bu ilacın **sistemik klerensi () ve oral biyoyararlanımı ()** üzerindeki en olası etki aşağıdakilerden hangisidir?
- ASistemik klerens belirgin artar, oral biyoyararlanım değişmez
- Sistemik klerens anlamlı ölçüde değişmez, oral biyoyararlanım belirgin azalırCevap
- CSistemik klerens belirgin azalır, oral biyoyararlanım artar
- DHem sistemik klerens hem de oral biyoyararlanım paralel oranda azalır
- EHem sistemik klerens hem de oral biyoyararlanım belirgin oranda artar
Cevap
Sistemik klerens anlamlı ölçüde değişmez, oral biyoyararlanım belirgin azalır
Yüksek hepatik ekstraksiyon oranına () sahip ilaçlarda hepatik klerens, karaciğer kan akımına () yaklaşmıştır ve 'akım sınırlı'dır. Bu durumda enzim aktivitesinin artması (indüksiyon), kan akımı değişmediği sürece sistemik klerensi anlamlı ölçüde artıramaz (zaten karaciğere gelen ilacın tamamına yakını temizlenmektedir). Ancak, oral yoldan alınan ilacın sistemik dolaşıma girmeden önce uğradığı ilk geçiş etkisi enzim indüksiyonuyla daha da artar. İntrensek klerens () artışı, biyoyararlanımı () ters orantılı olarak ve belirgin şekilde azaltır. Sonuç olarak klerens sabit kalırken biyoyararlanım düşer.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Perfüzyon Sınırlı Eliminasyon ve İndüksiyon İlişkisi
Daha Fazla Pratik
Düşük ekstraksiyon oranlı (Warfarin gibi) bir ilaç için aynı senaryonun sonuçlarını analiz ediniz.
Tahmini Süre:2m 0s