Elitist Demokrasi Teorisi
17 soru
Elitist demokrasi teorisi içerisinde "Oligarşinin Tunç Yasası" (Iron Law of Oligarchy) kavramını geliştirerek, en demokratik amaçlarla kurulan siyasal partilerin ve örgütlerin bile zamanla kaçınılmaz olarak profesyonel bir yönetici azınlığın kontrolüne gireceğini savunan düşünür aşağıdakilerden hangisidir?
Siyaset biliminde iktidarın dağılımı ve demokrasinin işleyişi çeşitli teorik yaklaşımlarla açıklanmaktadır. Klasik elitist düşünürlerin görüşleri ile bu görüşleri demokrasiyle bağdaştıran modern yaklaşımlar ve bunlara yöneltilen eleştiriler siyaset teorisinde önemli bir tartışma alanı oluşturur.
Buna göre, elitist demokrasi teorisi ve temsilcileri hakkında aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
Siyaset biliminde Gaetano Mosca'nın "siyasal sınıf", Vilfredo Pareto'nun "seçkinlerin dolaşımı" ve Robert Michels'in "oligarşinin tunç yasası" kavramlarıyla temellendirdiği elitist kuram; iktidarın her zaman örgütlü bir azınlığın elinde olduğunu savunur. Joseph Schumpeter ise bu klasik elitist kabulleri modern demokrasiyle bağdaştırarak "demokratik elitizm" modelini geliştirmiştir.
Buna göre, Schumpeter'in bu modelinde elitist kuramın temel ilkelerini demokrasi ile uyumlu hale getiren asıl unsur aşağıdakilerden hangisidir?
Gaetano Mosca’nın "siyasal sınıf" ve Vilfredo Pareto’nun "seçkinlerin dolaşımı" kavramlarıyla temellendirdiği klasik elitist perspektif; Robert Michels’in "Oligarşinin Tunç Yasası" ile örgütlenme düzeyine, Joseph Schumpeter ile de demokratik prosedür düzeyine taşınmıştır.
Bu teorik bütünlük çerçevesinde, elitist demokrasi anlayışının modern temsilî demokrasilere yönelik temel çıkarsaması aşağıdakilerden hangisidir?
Klasik elitist kuramcılar Gaetano Mosca ve Robert Michels, yöneten azınlığın yönetilen çoğunluk üzerindeki egemenliğini toplumsal ve örgütsel yapının kaçınılmaz bir sonucu olarak görürken; Joseph Schumpeter bu elitist perspektifi "demokratik yöntem" ile uzlaştırmaya çalışmıştır. Schumpeter’in bu sentez çerçevesinde demokrasiye getirdiği temel tanım değişikliği ve elitlerin konumuna dair yaklaşımı aşağıdakilerden hangisidir?
Demokrasiyi halkın yönetimi gibi ahlaki veya normatif bir ideal olarak değil; siyasal liderliği üstlenmek isteyen kişi ve grupların (seçkinlerin) halkın desteğini almak için girdikleri rekabetçi bir "yöntem" veya "prosedür" olarak tanımlayan siyaset bilimci aşağıdakilerden hangisidir?
Siyaset biliminde elitist demokrasi teorisi, iktidarın toplumdaki dağılımı ve demokrasinin işleyişi konusunda klasik yaklaşımlardan farklı bir bakış açısı sunar. Bu teorinin temel varsayımları ve temsilcilerinin görüşleri dikkate alındığında, demokrasinin işleyiş mantığına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
Siyaset biliminde Joseph Schumpeter tarafından geliştirilen ve "demokratik elitizm" olarak da adlandırılan yaklaşım; demokrasiyi ahlaki bir halk egemenliği idealinden ziyade, siyasal kararları verecek olan liderlerin (elitlerin) halkın oyunu almak için rekabet ettiği bir yöntem olarak tanımlar. Buna göre, elitist demokrasi teorisinin işleyişinde halkın (seçmenlerin) üstlendiği temel rol aşağıdakilerden hangisidir?
Gaetano Mosca'nın 'siyasal sınıf' kavramı, Vilfredo Pareto'un 'seçkinlerin dolaşımı' kuramı ve Robert Michels'in 'oligarşinin tunç yasası' olarak adlandırdığı örgütsel zorunluluk; klasik elitist teorinin temellerini atmıştır. Bu teorik mirası modern demokrasi kuramına uyarlayan Joseph Schumpeter, demokrasiyi halkın iradesinin tecelli ettiği normatif bir ideal olmaktan çıkarıp 'siyasal liderlik için verilen rekabetçi bir mücadele' olarak yeniden kurgulamıştır.
Buna göre, elitist demokrasi teorisinin demokrasiyi tanımlama biçimiyle ilgili aşağıdakilerden hangisi söylenebilir?
Siyaset biliminde elitist teorinin kurucularından biri olan Gaetano Mosca'ya göre, sayıca az olan yönetenlerin (siyasal sınıf), sayıca çok olan yönetilenler karşısındaki en temel üstünlüğü aşağıdakilerden hangisidir?
Robert Michels tarafından geliştirilen ve 'Oligarşinin Tunç Yasası' olarak adlandırılan kavramsallaştırma; en demokratik ideallere sahip organizasyonların ve siyasi partilerin bile zamanla kaçınılmaz olarak küçük bir grubun (seçkinlerin) yönetimine girmesini ifade eder. Michels'e göre, demokratik bir yapının kendi içinde bir oligarşiye dönüşmesinin temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?
Siyaset bilimi literatüründe demokrasinin doğasına ilişkin yapılan bir tartışmada, bir akademisyen şu eleştiriyi yöneltmektedir:
"Eğer bu teoriyi kabul edersek, vatandaşları sadece belirli dönemlerde siyasal pazara giren edilgen tüketiciler olarak konumlandırmış oluruz. Bu durumda demokrasi, halkın kendi kendini yönetme ideali olmaktan çıkar; yalnızca 'siyasal girişimcilerin' liderlik yetkisini elde etmek için rekabet ettiği biçimsel bir oy pazarlama tekniğine dönüşür."
Bu eleştiri; Mosca'nın "siyasal sınıf", Pareto'nun "seçkinlerin dolaşımı" ve Michels'in "oligarşinin tunç yasası" şeklindeki klasik azınlık yönetimi tezlerini modern temsili kurumlara uyarlayan bir demokrasi teorisine yöneltilmiştir.
Buna göre, parçada eleştirilen teorinin (elitist demokrasi yaklaşımının) temel varsayımlarını yansıtan ifade aşağıdakilerden hangisidir?
Elitist demokrasi kuramının öncülerinden Vilfredo Pareto'ya göre, iktidarı elinde tutan yönetici azınlığın zamanla enerjisini ve niteliklerini kaybetmesi, yerini ise aşağıdan gelen yeni ve dinamik seçkin gruplara bırakması kaçınılmaz bir süreçtir.
Pareto'nun bu toplumsal değişim ve iktidar devridaimini açıklamak için kullandığı kavram aşağıdakilerden hangisidir?
Siyaset biliminde elitist kuram; Gaetano Mosca'nın "siyasal sınıf", Vilfredo Pareto'nun "seçkinlerin dolaşımı" ve Robert Michels'in "oligarşinin tunç yasası" kavramlarıyla iktidarın kaçınılmaz olarak küçük bir azınlığın elinde toplandığını savunur. Joseph Schumpeter ise bu yaklaşımları modern demokrasi teorisine uyarlayarak "demokratik elitizm" (rekabetçi liderlik) modelini geliştirmiştir.
Joseph Schumpeter'in bu yaklaşımı doğrultusunda, demokratik bir sistemde yöneten-yönetilen ilişkisi ve seçimlerin işlevi aşağıdakilerin hangisinde doğru tanımlanmıştır?
Vilfredo Pareto, "Seçkinlerin Dolaşımı" kuramında yönetici seçkinlerin niteliklerini "aslanlar" ve "tilkiler" metaforuyla açıklar. Pareto'ya göre aslanlar güç ve muhafazakârlığı; tilkiler ise zekâ, kurnazlık ve ikna kabiliyetini temsil eder. Bir siyasal sistemin sağlıklı işleyişi ve sürekliliği, bu iki tip arasındaki dengeli bir dolaşıma bağlıdır.
Buna göre, bir siyasal sistemde yönetici seçkinlerin sadece statükoyu korumaya odaklı "aslanlar"dan oluşması ve sisteme yeni "tilkiler"in girişinin tamamen engellenmesinin Pareto'nun kuramındaki temel sonucu aşağıdakilerden hangisidir?
Klasik elitist kuramcılar Gaetano Mosca'nın "siyasal sınıf", Vilfredo Pareto'nun "seçkinlerin dolaşımı" ve Robert Michels'in "oligarşinin tunç yasası" kavramsallaştırmaları; toplumsal ve siyasal yapıda örgütlü bir azınlığın çoğunluk üzerindeki kaçınılmaz hakimiyetine odaklanır. Joseph Schumpeter ise bu elitist kabulleri modern toplumla uzlaştırarak demokrasiyi "siyasal liderlik için yapılan rekabetçi bir mücadele yöntemi" olarak tanımlamıştır.
Buna göre, Schumpeter'in "demokratik elitizm" yaklaşımının temel iddiası dikkate alındığında, elitist teori ile demokrasi arasındaki ilişkiye dair aşağıdaki yargılardan hangisi doğrudur?
Elitist demokrasi teorisi, klasik demokrasi anlayışının "halkın kendi kendini yönetmesi" ilkesini bir yanılsama olarak görür ve siyasal iktidarın her zaman küçük bir azınlığın elinde toplandığını savunur. Elitist teorinin gelişimine katkı sağlayan düşünürler ve ortaya koydukları kuramsal yaklaşımlar dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi doğrudur?