Examkin

Soru

Zorluk: Çok zorKronik Lenfoproliferatif Hastalıklar

66 yaşında erkek hasta, son 4 aydır artan halsizlik ve boyun bölgesinde şişlik şikayetleriyle başvuruyor. Fizik muayenesinde bilateral servikal, supraklaviküler ve aksiller bölgelerde çapları 2−32-3 cm arasında değişen çok sayıda hareketli lenfadenopati ile kot kavsini 55 cm geçen splenomegali saptanıyor. Yapılan laboratuvar incelemeleri aşağıda sunulmuştur:

TetkikSonuç
Lökosit Sayısı68.000/μL68.000/\mu L (%85 lenfosit)
Hemoglobin10.4g/dL10.4 g/dL
Trombosit Sayısı88.000/μL88.000/\mu L

Periferik yaymada matür görünümlü küçük lenfositler ve belirgin 'ezilmiş hücre' (smudge cell) görünümü izleniyor. Akım sitometrisinde CD5(+)CD5(+), CD19(+)CD19(+), CD20(zayıf+)CD20(zayıf+), CD23(+)CD23(+), FMC−7(−)FMC-7(-) ve yüzeyel Ig(zayıf+)Ig(zayıf+) profili saptanıyor. Sitogenetik analizde del(17p) saptanan bu hastanın klinik durumu ve yönetimi ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi en doğrudur?

  1. A
    Hastanın Rai evrelemesine göre Evre II (orta risk) olduğu kabul edilmeli ve semptomatik progresyon gelişene kadar 'izle ve bekle' stratejisi uygulanmalıdır.
  2. B
    Saptanan del(17p) sitogenetik anomalisi, kemoimmünoterapiye (FCR rejimi) çok iyi yanıt alınacağını öngören en önemli iyi prognostik belirteçtir.
  3. Bu hastada saptanan delesyon TP53TP53 fonksiyon kaybına yol açtığı için kemoimmünoterapi yerine İbrutinib veya Venetoklaks gibi hedefe yönelik ajanlar tercih edilmelidir.Cevap
  4. D
    Akım sitometrisi bulguları Mantle Hücreli Lenfoma ile uyumlu olup, kesin tanı için t(11;14)t(11;14) translokasyonu varlığı gösterilmelidir.
  5. E
    Mevcut sitopenilerin Evans Sendromu (otoimmün kaynaklı) olma ihtimali nedeniyle, doğrudan hastalık tedavisine geçilmeden önce yüksek doz steroid başlanmalıdır.

Cevap

Saptanan del(17p) delesyonunun TP53 fonksiyon kaybına yol açması nedeniyle, kemoterapiye dirençli olan bu hastada İbrutinib veya Venetoklaks gibi hedefe yönelik tedaviler tercih edilmelidir.
KLL hastalarında saptanan del(17p) delesyonu, 17. kromozom üzerinde bulunan ve hücre döngüsünü kontrol eden p53 geninin kaybına neden olur. Alkilleyici ajanlar ve pürin analogları gibi kemoterapötikler p53-bağımlı apoptoz üzerinden etki ettikleri için, bu genin kaybı durumunda direnç gelişir. Bu nedenle, p53 yolundan bağımsız olarak B-hücre reseptör sinyalini (BTK inhibitörleri) veya apoptozu (BCL-2 inhibitörleri) etkileyen yeni nesil hedefe yönelik ajanlar bu hasta grubu için standart tedavidir.

Adım Adım Çözüm

1
Tanıyı netleştirme
Kronik Lenfositik Lösemi (KLL)
Lökositoz, smudge cell hücreleri ve tipik akım sitometrisi (CD5+, CD19+, CD23+) KLL tanısını koydurur.
2
Klinik evreleme yapma
Rai Evre IV / Binet Evre C
Anemi (Hb < 11) ve Trombositopeni (Plt < 100k) en yüksek klinik evreyi belirler.
3
Sitogenetik risk analizi
del(17p) pozitifliği (Çok Yüksek Risk)
17. kromozomun kısa kolundaki delesyon, p53 tümör baskılayıcı geninin kaybı anlamına gelir ve kemoterapi direncini temsil eder.
4
Tedavi stratejisini belirleme
Hedefe yönelik tedavi (BTK veya BCL-2 inhibitörleri)
p53-bağımlı apoptoz mekanizmasını kullanan kemoterapiler bu hastada etkisizdir; p53-bağımsız yolakları etkileyen ajanlar kullanılmalıdır.

Anahtar Kavram

KLL'de del(17p) varlığında kemoimmünoterapi direnci ve hedefe yönelik tedavi zorunluluğu.

Daha Fazla Pratik

KLL'de iyi prognoz göstergesi olan del(13q) ve mutasyona uğramış IGHV durumlarını tekrar ediniz.
Tahmini Süre:3m 0s
Bu soruyu puanla

Konular

Kronik Lenfoproliferatif Hastalıklar

Bu konudan daha fazla soru