yaşında erkek hasta, son aydır artan halsizlik, iştahsızlık ve yaklaşık kg kilo kaybı şikayetleriyle başvuruyor. Fizik muayenesinde bilateral servikal ve aksiller bölgelerde çapları cm arasında değişen, ağrısız, hareketli lenfadenopatiler ve kosta kenarını cm geçen splenomegali saptanıyor. Yapılan laboratuvar incelemeleri aşağıdadır:
| Parametre | Sonuç | Açıklama |
|---|---|---|
| Lökosit | lenfosit | |
| Hemoglobin | g/dL | Normositik normokrom |
| Trombosit | - | |
| Periferik Yayma | Olgun görünümlü küçük lenfositler | Belirgin "smudge" hücreleri |
Akım sitometrisinde lenfositlerin , , , ve olduğu saptanıyor. Bu hastada tedavi planlanmadan önce bakılması gereken aşağıdaki özelliklerden hangisinin varlığı, standart kemoimmünoterapi ( gibi) yerine doğrudan hedefe yönelik ajanların (BTK inhibitörleri gibi) ilk seçenek olarak tercih edilmesine neden olur?
- Aİzole 13q14 delasyonu
- BCD103 ve CD11c pozitifliği
- Ct(11;14) translokasyonu varlığı
- Dİmmünglobulin ağır zincir değişken bölge (IGHV) mutasyonu
- 17p delasyonu (TP53 kaybı)Cevap
Cevap
17p delasyonu (TP53 kaybı) varlığı, standart kemoimmünoterapiye karşı direnç oluşturduğu için tedavi stratejisini hedefe yönelik ajanlara (BTK inhibitörleri) kaydıran en kritik faktördür.
Doğru yanıt olan seçenek, bölgesinde yer alan tümör baskılayıcı geninin kaybını ifade eder. KLL'de bu bozukluğa sahip hastalarda p53 yolu işlevsiz olduğu için alkilleyici ajanlar ve fludarabin gibi DNA hasarı üzerinden etki eden kemoimmünoterapi rejimleri () çok düşük yanıt oranlarına ve kısa süreli sağkalıma sahiptir. Bu nedenle güncel kılavuzlarda, bu mutasyonu taşıyan tüm hastalarda (yaş ve komorbiditeden bağımsız olarak) ilk basamak tedavide BTK inhibitörleri (ibrutinib, akalabrutinib) veya venetoklaks bazlı rejimler önerilmektedir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
KLL'de 17p delasyonu ve TP53 mutasyonu, kemoimmünoterapiye direncin ve biyolojik agresifliğin en güçlü göstergesidir.