Soru

Zorluk: ZorKronik Lenfoproliferatif Hastalıklar

6969 yaşında erkek hasta, son 66 aydır artan halsizlik, iştahsızlık ve yaklaşık 88 kg kilo kaybı şikayetleriyle başvuruyor. Fizik muayenesinde bilateral servikal ve aksiller bölgelerde çapları 232-3 cm arasında değişen, ağrısız, hareketli lenfadenopatiler ve kosta kenarını 44 cm geçen splenomegali saptanıyor. Yapılan laboratuvar incelemeleri aşağıdadır:

ParametreSonuçAçıklama
Lökosit78.000/μL78.000/\mu L%90\%90 lenfosit
Hemoglobin10,110,1 g/dLNormositik normokrom
Trombosit125.000/μL125.000/\mu L-
Periferik YaymaOlgun görünümlü küçük lenfositlerBelirgin "smudge" hücreleri

Akım sitometrisinde lenfositlerin CD5(+)CD5(+), CD19(+)CD19(+), CD23(+)CD23(+), CD20(zayıf+)CD20(zayıf+) ve sIg(zayıf+)sIg(zayıf+) olduğu saptanıyor. Bu hastada tedavi planlanmadan önce bakılması gereken aşağıdaki özelliklerden hangisinin varlığı, standart kemoimmünoterapi (FCRFCR gibi) yerine doğrudan hedefe yönelik ajanların (BTK inhibitörleri gibi) ilk seçenek olarak tercih edilmesine neden olur?

  1. A
    İzole 13q14 delasyonu
  2. B
    CD103 ve CD11c pozitifliği
  3. C
    t(11;14) translokasyonu varlığı
  4. D
    İmmünglobulin ağır zincir değişken bölge (IGHV) mutasyonu
  5. 17p delasyonu (TP53 kaybı)Cevap

Cevap

17p delasyonu (TP53 kaybı) varlığı, standart kemoimmünoterapiye karşı direnç oluşturduğu için tedavi stratejisini hedefe yönelik ajanlara (BTK inhibitörleri) kaydıran en kritik faktördür.
Doğru yanıt olan seçenek, 17p17p bölgesinde yer alan TP53TP53 tümör baskılayıcı geninin kaybını ifade eder. KLL'de bu bozukluğa sahip hastalarda p53 yolu işlevsiz olduğu için alkilleyici ajanlar ve fludarabin gibi DNA hasarı üzerinden etki eden kemoimmünoterapi rejimleri (FCR,BRFCR, BR) çok düşük yanıt oranlarına ve kısa süreli sağkalıma sahiptir. Bu nedenle güncel kılavuzlarda, bu mutasyonu taşıyan tüm hastalarda (yaş ve komorbiditeden bağımsız olarak) ilk basamak tedavide BTK inhibitörleri (ibrutinib, akalabrutinib) veya venetoklaks bazlı rejimler önerilmektedir.

Adım Adım Çözüm

1
Tanının netleştirilmesi.
Sonuç: Hastadaki lenfositoz, periferik yaymadaki smudge hücreleri ve akım sitometrisindeki CD5/19/23CD5/19/23 pozitifliği Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) tanısını doğrular.
Neden: Bu immünfenotip ve morfoloji KLL'nin altın standart tanı kriterleridir.
2
Klinik evreleme yapılması.
Sonuç: Hemoglobin değerinin 10,110,1 g/dL olması nedeniyle hasta Rai Evre III (Binet Evre C) olarak kabul edilir.
Neden: Rai evrelemesinde hemoglobinin 1111 g/dL'nin altında olması yüksek risk grubunu (Evre III) tanımlar.
3
Tedavi endikasyonunun belirlenmesi.
Sonuç: Hastada B semptomları (kilo kaybı), belirgin splenomegali ve anemi olduğu için tedavi başlanmalıdır.
Neden: Semptomatik veya ileri evre KLL'de tedavi indikasyonu mevcuttur.
4
Tedavi seçimi için genetik belirteçlerin değerlendirilmesi.
Sonuç: 17p17p delasyonu veya TP53TP53 mutasyonu varlığında DNA hasarı üzerinden etki eden standart kemoterapiler (FCRFCR) etkisizdir.
Neden: Bu grupta BTK inhibitörleri (Ibrutinib vb.) veya BCL-2 inhibitörleri sağkalım avantajı sağlar.

Anahtar Kavram

KLL'de 17p delasyonu ve TP53 mutasyonu, kemoimmünoterapiye direncin ve biyolojik agresifliğin en güçlü göstergesidir.
Bu soruyu puanla