Examkin

Soru

Zorluk: OrtaKronik Lenfoproliferatif Hastalıklar

55 yaşında erkek hasta, son 2 aydır artan halsizlik ve gece terlemesi şikayetleriyle başvuruyor. Fizik muayenesinde sol servikal zincirde 2 cm, sağ aksiller bölgede 1.5 cm çapında hareketli lenf nodları saptanıyor; dalak kosta yayını 2 cm geçiyor. Tam kan sayımında Lökosit: 42.000/mm³, Hemoglobin: 12.8 g/dL, Trombosit: 160.000/mm³ bulunuyor. Periferik yaymada %85 oranında matür lenfositler ve yaygın Grumprecht (sepet) hücreleri izleniyor. Akım sitometrik incelemede CD5(+), CD19(+), CD23(+), CD20(zayıf) ve sIg(zayıf) saptanarak Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) tanısı konuluyor. Hastanın prognozunu belirlemek amacıyla yapılan ileri moleküler ve genetik incelemelerde, aşağıdaki bulgulardan hangisinin saptanması en kötü prognoza ve standart kemoterapiye dirence işaret eder?

  1. A
    İzole 13q delesyonu
  2. B
    Mutasyona uğramış (mutated) IGHV gen durumu
  3. C
    CD38 negatifliği
  4. 17p delesyonu (TP53 mutasyonu)Cevap
  5. E
    ZAP-70 düşüklüğü

Cevap

17p delesyonu (TP53 mutasyonu)
Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) seyrinde en önemli prognostik faktörlerden biri sitogenetik anormalliklerdir. 17p delesyonu, tümör baskılayıcı gen olan TP53'ün kaybı ile sonuçlanır. Bu durum, apoptoz mekanizmalarının bozulmasına, hastalığın hızlı ilerlemesine ve fludarabin gibi standart kemoterapötik ajanlara dirence yol açar. Döhner sınıflandırmasına göre en kötü sağkalım süresine sahip grup budur ve bu hastalarda erken dönemde hedefe yönelik tedaviler (BTK inhibitörleri, BCL-2 inhibitörleri) planlanmalıdır.

Adım Adım Çözüm

1
Hastanın klinik tablosunu ve tanısını değerlendir
Hasta CD5+, CD19+, CD23+ immünofenotipi ile uyumlu Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) tanısı almıştır.
Tanı kesinleştikten sonra tedavi kararı ve sağkalım öngörüsü için risk sınıflandırması yapılmalıdır.
2
KLL'deki sitogenetik ve moleküler belirteçlerin prognostik önemini hatırla
13q delesyonu ve IGHV mutasyonu iyi prognoz; 11q delesyonu, 17p delesyonu, ZAP-70 yüksekliği ve CD38 pozitifliği kötü prognoz işaretidir.
Moleküler belirteçler hastalığın seyrini evrelemeden bağımsız olarak öngörür.
3
En kötü prognoz ve tedavi direncini gösteren belirteci seç
17p delesyonu, p53 tümör baskılayıcı geninin kaybına neden olduğu için standart kemoterapiye (alkilleyici ajanlar, pürin analogları) direnç ve en kısa medyan sağkalım (32 ay) ile ilişkilidir.
Bu hastalarda standart kemoimmünoterapi yerine hedefe yönelik ajanlar (ibrutinib, venetoklaks vb.) tercih edilmelidir.

Anahtar Kavram

KLL'de Prognoz ve Sitogenetik Risk Sınıflaması

İpuçları

1
p53 geninin fonksiyonunu bozan ve kemoterapi direncine yol açan genetik anomaliyi düşünün.
2
Döhner sitogenetik risk sınıflamasında '13q, 11q, Trizomi 12 ve 17p' arasında en kısa sağkalıma sahip olanı bulmalısınız.
3
17. kromozomun kısa kolundaki kayıp (p), tümör süpresyon kaybı demektir ve 'yüksek riskli' hastalık tanımıdır.

Daha Fazla Pratik

17p delesyonu olan bir hastada birinci basamak tedavi seçimi ile ilgili bir soru çözerek tedavi yaklaşımını pekiştirin.

Alternatif Yöntem

KLL prognostik faktörlerini 'Mutasyon=İyi, Delesyon(17p)=Kötü' şeklinde kodlayabilirsiniz. Ancak IGHV 'mutasyonu' iyidir, TP53 'mutasyonu' kötüdür ayrımına dikkat edilmelidir.
Tahmini Süre:1m 30s
Bu soruyu puanla

Konular

Kronik Lenfoproliferatif Hastalıklar

Bu konudan daha fazla soru